Haalt verkoopstrategie stadsbestuur maximale uit stedelijk patrimonium?

In recente dossiers rond de verkoop van OCMW-patrimonium valt op dat een aanzienlijk aantal openbare verkopen wordt afgesloten aan de vastgelegde minimumprijs.

Halen we maximale uit patrimonium?

Die minimumprijzen roepen de vraag op of de stad met deze huidige aanpak wel het maximale uit ons patrimonium haalt in een toch gespannen financiële context;

Onur vroeg zich dan ook af of het stadsbestuur bereid is om een evaluatienota op te stellen over de verkoopstrategie.

En welke bijsturingen in procedure en prijszetting acht het college mogelijk om de concurrentie en het marktpotentieel te versterken?

“Geen aanwijzingen voor onderbenutting marktpotentieel”

Schepen Charlotte Schwagten: “De minimumprijs weerspiegelt de geschatte marktwaarde op het moment van de verkoop, zoals bepaald door een onafhankelijk en erkend schatter. Het gaat dus niet om een arbitrair gekozen instapprijs. Een verkoop aan de minimumprijs betekent dus dat het goed marktconform is verkocht;

Dat sluit echter niet uit dat hogere prijzen kunnen worden gerealiseerd. Bij verkopen via Biddit wordt reeds ingezet op maximale zichtbaarheid en concurrentie.

Er zijn dan ook geen aanwijzingen dat er marktpotentieel onbenut blijft.

De beperkte beschikbaarheid van personeel maakt de opmaak van zo’n nota ook moeilijk. Schepen Schwagten engageerde zich wel om zelf een bepaalde monitoring van de verkoopprijzen te doen, binnen een bepaalde periode. Het CBS acht een bijsturing van de huidige aanpak niet nodig.

Tekort bij diensten geen argument

Onur: “Een tekort bij de diensten mag geen argument zijn om niet te kijken welke extra opbrengsten zouden kunnen gegenereerd worden. Op dit moment wordt ook maar met één schatter gewerkt, terwijl in andere gemeenten vaak met twee of meer schatters wordt gewerkt.”

Schepen Schwagten: “Een schatter kost € 750 tot € 1.000 per dossier. Dus dan is de vraag of het sop de kool waard is. De pool aan schatters wordt overigens wel uitgebreid.”